برای برادر بزرگم آیدین

رفیق شب های آرامش

سلام

همین اول دلتنگی بگویم حال همه ی ما خوب است

اما

 تو

 باور نکن

اما باور کن که سبز هستی به رنگ تمام سبزی های آن شهر بی آسمان

اتاقمان به قول خودت زندان انفرادی من و تو بود با کنجکاوی های شبانه تو درپس سلول انفرادی اتاق کنار

کاش باز هم صدا را کم می کردی که از دلواپسی های مادر از ته قلب شاد شویم

حالا که دارم از دلتنگی هایم برایت می گویم این آسمان چشمهایم امان نمی دهد

می بارد

می خواستی بعد از من سلول را رنگ کنی پس رنگ بزن رفیق

لحظه آخر چقدر تنها بودیم من و تو

گفتی: "خیلی مخلصیم خیلی مخلصیم خیلی مخلصیم..."

اما بگذار بگویم

از پس شب های تلخ سیگار و عرق

تو بزرگ من بودی

وقتی از پس کوچه های رفاقت خسته آمدم تو تکیه گاهم بودی

من شیرین ترین لحظه های زندگی را در هوای تو نفس کشیدم

پس به حرمت تمام شب های آرامش با تو

بگویم

همیشه بزرگ مایی رفیق آیدین

پس

سبز بمان

سبز و همیشه

سبز