سلاسه جنگل

تی واسی مو دامان بشومای                 به خاطر تو من به کوه و دامان رفتم
افسرده و نالان بشومای                        افسرده و نالان رفتم
جنگل سیاه و سرده                             جنگل سیاه و سرده
می آهی دیل پور درده                          آه دل من پر از درده
چقدر جنگلا خسی                              چقدر در جنگل می خوابی
مردم وسی                                        به خاطر مردم
خسته نبسی                                     و خسته نمیشی
می جان جانانای                                 ای جان جانان من
می نفس                                          ای نفس من 
آی پیله کس                                       ای بزرگ مرد
میرزا کوچک خانای                               میرزا کوچک خان

چندی و تو را بخونم درازه گردن                چقدر من باید تو را صدا کنم ای گردن بلند
آی سیا چشمه ابرو                             ای سیاه چشم و ابرو
بلند بالا                                             بلند بالا
می هیبت  ای جان                              هیبت من ای جان من
تی او غیرته قربان                                قربان غیرت تو
چقدر دامان گردی                                چقدر در کوه و دامان میچرخی
ششلول وگیته ، پاپیچ ببسته                 هفت تیر به دست و پاپیچ بسته
همراه صفر خان                                  همراه صفر خان
تی او غیرته قربان                                قربان غیرتت
تورای دنبال بگودن                               تو را دنبال کردند
با صفاییا                                           و صفایی                                                                       با حیدر خانای                                    و حیدر خان را 
دامان به دامان                                   دامان به دامان
کوهان به کوهان                                 کوه به کوه                 
نامرده قزاقان                                     قزاقهای نامرد
بلند بالا                                            ای بلند بالا
می هیبت ای جان                             هیبت من ای جان من
آی تی او غیرته قربان                          قربان غیرت تو
تو رای دستگیر بگودن                          تو را دستگیر کردن
اوتول بنشانن                                    سوار ماشین کردن
روانه کودن                                        تو را روانه کردند
لاجونه بازار                                       به بازار لاهیجان
غریبه میان                                       بین غریبه ها                        
پیش او مشیر خان                             پیش مشیرخان
آخ تی او غیرته قربان                           قربان غیرت تو
چقدر استنتاق بدی                            چقدر بازجویی کردن تو را  
مچه قرصا بو                                      ولی دهانت قرص بود
نامردان دست                                    آن نامردان 
 تو را چوب بزن                                   تو را چوب زدند
تماشا بدن                                        و نمایشت دادند
چوبم بخوردی                                    چوب هم خوردی 
اقرار نکودی                                       ولی اقرار نکردی
از آدم مشیر خان                               از آدمهای مشیر خان
تی او غیرته قربان                              قربان غیرته تو 
همه جا چووه                                   همه جا پیچیده
هیبت پور تاوه                                   که هیبت پر تاب و طاقته 
نکنه هیچ اقرار                                  اقرار نمی کنه
اینه امی دیدار                                  دیدار ما این است
سو شنبه بازار                                  در سه شنبه بازار

این قطعه زیبا با خوانندگی با احساس فریدون پوررضا بر اساس ترانه ای فولکلور است که در ستایش از گذشت و فداکاری های هیبت ، خواهر زاده میرزا کوچک خان سروده شده است.قسمت اول این ترانه از زبان هیبت است در مورد میرزا کوچک خان و قسمت دوم ــ که من با کمی فاصله آن را نوشتم ــ در مورد هیبت .

میتوانید این قطعه را اینجا بشنوید

تصنیف میرزا کوچک خان را هم می توانید با صدای ناصر مسعودی اینجا بشنوید