تبليغاتX
جنگل
پس  عاقبت  رفتی و

هزار  بهانه  به  دست  این  غروب  تلخ   دادی

کجایی

کجای این داستان بلند  اکتبر  جا   گرفته ای

که هیچ کلاغ آخر قصه ای

 خبری از تو ندارد

کجایی رفیق روزهای تظاهرات و کلاشینکف

در میان ضرب گلوله انگار رها شدی  

                                             از سینه ام

                                                                 و نشستی بر رفیقان

که این روزها هیچ کدامشان را باور ندارم  

کجایی مهربان ترین   روزهای  خاموشی 

شب های سیگار و عرق

گم شدی

از برای شکوفه های کدام  بهار نارنج پشت دیوار  زندان    

                                                                    تنها گذاشتی

                                                                           وعده های ساعت ۵ عصر را

رفتی و  آرام گرفتی 

من تمام شکوفه  های جهان را پرسیدم 

                                                          ....

                                                                     اما  نبودی

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 13:52 توسط یاشار شمس |